|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||
|
|
||||
|
|
fotograficzna klęska moim zdaniem
|
|
potrafisz w jakikolwiek sposób uzasadnić powyższą, bardzo konstruktywną opinię... że tak niedyskretnie zapytam?
|
||
|
|
|
||||
|
Ja natomiast odbieram to troszkę inaczej - jako reportaż, a tam wkład fotografującego polega nieraz na tym że znajduje się w odpowiednim miejscu i czasie ;)
|
||||
|
Mnie też się podoba. Nie wszędzie musi być wyszukana wręcz nierealna obróbka i pozowanie. A tutaj mamy samą naturalność. Starsza osoba i Jej obecne otoczenie w chwili zamyślenia Zero sztuczności, samo życie
|
||||
|
Moja pierwsza myśl gdy zobaczyłam to zdjęcie; samotność w tłumie - zanim przeczytałam komentarz.
Kontra zatem |
||||
|
|
|
Na powyższym zdjęciu widzimy starszą kobietę tak a nie inaczej potraktowaną przez życie - los, zapewne borykającą się ze zdrowiem i problemami, których wielu z nas nie zna i nie zazna - oby.
Jest zamyślenie i smutek, duży smutek, który wręcz emanuje z tej fotogfrafii i jest jakby jej tematem przewodnim.
Nie bez znaczenia i świadomie zapewne Autor zamieścił też w kadrze szafkę na której znajdują się rzeczy ważne dla tej Pani - koszyk na święconki wielkanocne i inne drobiazgi, widać gumki powieszone na rączce od szuflady,... reklamówki - to wszystko dla nas zapewne jest niezauważane i pomijane, ale przez takie osoby nieżadko jest "wszystkim" co mają....
Czy naprawdę zawsze trzeba patrzeć w sposób artystyczny na otaczający nas świat? i dążyć do pozornych doskonałości?
Czy tak wiele zmienił by tu odcień szarości?
przecież szarość bije z tej fotografii pomimo to że jest w kolorze.
Uważam że jest to bardzo dobry, szczery-prawdziwy portret